Hello, Sheffield? It's me, Nienke!

Sheffield Town Hall as seen from Peace Gardens; 'Wheel of Sheffield' in the background / Gemeentehuis van Sheffield gezien vanuit de Peace Gardens; 'Wheel of Sheffield' (reuzenrad) op de achtergrond. © Photo by Nienke.



*************************************************************************************


Location details:
Sheffield, South Yorkshire
530,300 inhabitants (640,720 including all areas around the city proper)
Third largest city in England

English Wikipedia entry for Sheffield
Dutch Wikipedia entry for Sheffield (de Engelse pagina is veel uitgebreider, dus kijk daar ook even)

Sheffield? Where in the name of Oprah is Sheffield?

[click image for full size]




Map of Yorkshire: Manchester on the left, Bradford/Leeds in the middle, Hull on the right; Sheffield is in the middle on the bottom of this map.


*************************************************************************************

[Dutch post below/Nederlandse tekst onderaan]
 

This is the full report on my two-days stay in Sheffield, UK. I have subdivided this post under several headings because it would be quite a messy read if I'd all placed it in one large text. Pictures are to be found at the end of the blog (after the Dutch sermon) because that's more convenient for me.

Have fun reading!

'Whoa! We're going to Barbados Ibiza Sheffield!'
September 2, 2009 - Ah yes, getting up at 7 a.m. Who doesn't like that?

We (parental unit + me) left the old hometown for Bremen at 8.10 and we were at Flughafen Bremen at 10. That's two hours, indeed. Manageable.

The airport is quite small compared to main airports such as Schiphol in Amsterdam, but it was still quite large. There are two large car parks just outside the terminal buildings and parking is quite cheap - we paid €36 for three days. Very roomy parking, no fuss with paying.

The Ryanair terminal has its own building, which is very nice. When you drive up to the airport you can already see where it is as the building has their logo on it. No need to get lost.

Many things have been said about Ryanair, but they do deliver great service: book your flights online (including travel insurance for each passenger at €14,95 p.p.), pay with your credit card (or, in my case, your dad's credit card), and print your boarding pass up till four hours before departure; excellent! They do charge €10 per suitcase per flight and you really cannot take more than 15 kg per suitcase or else you'll have to pay extra. Everyone is allowed to take one bag with them on the plane; this also has some rules: no larger than 55x44x20 cm and no more than 10 kg. You have to stuff everything in it, even laptops and other items you would normally take along separately. All in all, these are quite normal rules for airlines.

Baggage drop was very quickly done, very small queues. Passport checks were VERY frequent at Bremen; I think we've been checked five or six times. Boarding was very easy. No individual ripping-off-the-dotted-line-bits at the beginning of the gate; no, there were two ladies walking around the seating area by the gate to check passports (for the umpteenth time) and collect the boarding strips they keep at the airport for administration. Very efficient, indeed.

The plane was very simple: a small Boeing with two rows of three seats each. I can imagine the slightly more voluptuous passengers would have a hard time squeezing into the seats because they are indeed not very wide. It was alright for a one-hour flight though.

The cabin crew was very friendly. They lured with drinks, snacks, and perfume. Too bad we could hardly hear what they said through the intercom system. The woman one the flight to Manchester had a really thick accent so it was quite a challenge to follow her through a low-volume sound system, but it was manageable.

The flight was only one hour; the Ryanair website said 1,5 hours, but I guess they include taxiing in there as well. We landed 15 minutes early with no hassle underway. That's how we like it.

The baggage was in the drop-off and collect area fairly quickly, about 20-30 minutes after landing.

Manchester Airport itself is very nice. Lots of shops and restaurants/bars. ATM machines - we could use our own PIN cards (just as long as you have one of those Maestro logos on your card you're fine). It's very easy to get around: everything was indicated by signs, so you don't have to worry about getting lost.

The train station is located just outside the airport - very convenient. Tickets can be bought through ticket machines or you can just ask for one at the desk. Prices are similar to those in NL: we paid £18 each for a single ticket from Manchester Airport to Sheffield. I do have to mention this was outside rush hour (or as the English say, off-peak) so it was slightly cheaper.

All times, delays, and the like can be found at the platforms on huge screens - this is MUCH better than the crappy signs they have in Dutch stations. There were also lots of people walking around who were there to help out. While we were looking for our train time and platform a guy came to us and asked where we were going and told us which train to take - very friendly.

The train left at 13.55, right on schedule, and there were no further delays. We took one train later because we wanted to have lunch and go to the toilet; we could've also taken the 13.55 train to Sheffield if we wanted to. The train itself was quite luxurious and there was someone selling drinks and snacks; you don't see that here in the north.

We went right through the Peak District (a VERY large national park between Manchester and Sheffield) and seriously, the landscape was fantastic! Lots of hills, valleys, sheep, cows, horses (yes, I waved)... Beautiful.

We arrived at Sheffield station at around 15.15.

Best Western Cutlers Hotel
Our hotel, Best Western Cutlers, was right in the center of the city and only 10 minutes by foot from the train station.

I had some trouble booking a room because their website wasn't very cooperative. This could be because of my browser (I simply refuse to use Internet Explorer because it's crap) but could also be something faulty in their HTML or something. Anyway... I just sent an e-mail to their enquiries address and almost immediately received a reply from one of the receptionists, Adele. Talk about quick service! I could book a triple room (double bed plus two singles) for only £85 a night (that's per room and not per person - very cheapo, oder?) via e-mail; I only had to give them our contact details and credit card information.

Anyway, we got there a few minutes after we arrived at the station. We walked past the bus station and already saw Aspect Court (the building SDL is in), so no problem finding that later on.

The hotel is located at George Street, which is a small alleyway just off High Street and Arundel Gate (two of the larger roads in Sheffield), in the center of the city. Lots of shops and very near to the main shopping areas (yes, that's a plural). If you go by car, there's a large car park about one minute from the hotel and you can validate your ticket at the hotel so it's not very expensive (I think the manager said it's around £6 a day).

The reception was very nice. There was a girl on the phone sitting at the desk and she acknowledged the manager that we were here. He soon arrived and was very friendly. The girl (Adele; the manager asked her something and mentioned her name - that's how I know) was off the phone quite soon and asked why we were here. She gave me some tips on housing and mentioned the building she recently moved in to and gave me the address. Very nice of her.

The room was located on the fourth floor and had a view on the town hall building and Wheel of Sheffield. Three beds: one double, two single - excellent quality. Flatscreen TV with DVD player, free Internet access (both WiFi and cable), kettle plus a few cups and tea/coffee, phone, blow dryer... Large bathroom with bath/shower, toilet, washing table, mirror, lots of towels. Good value for money, indeed.

If you plan on visiting Sheffield I highly recommend this hotel. Their website is located at http://www.cutlershotel.co.uk/

Sheffield or Groningen?
My first impression of Sheffield: just like Groningen but without the thousands of bikes (no need for bikes since everything is within walking distance). I felt very at home

The city center is comparable to that of Groningen: main streets and shopping areas, smaller streets with boutiques and restaurants, lots of public transport options.

The difference is that Sheffield has a very nice tramline which goes straight through the city center (it has three main routes: one in the center, one to Meadowhall, one to a very large park area in the southeast). What was most striking is that Sheffield is very clean. Hardly any litter (absolutely none in the Gardens) and no dogcrap. In fact, I think I've seen four dogs during our stay. No small children either and also no elderly people with mobility scooters and/or walking aides.

There are people of all nationalities there: many Asians (Indian, Pakistani), people from Africa and the Caribbeans, some East Europeans - very varied.

You can divide the city center in several parts because there are several main roads: High Street, Arundel Gate, Charter Row, Ecclesall Road, etc. In between these are many pedestrian areas, mainly around the shopping areas and museums, theaters, Gardens, and cathedrals. Everything is very easy to find as road signs are very clear. Like I said, no need to get lost in Sheffield.

There are three main shopping areas in the center: The Moor, Furnival Gate, and Orchard Shopping Centre. There are also many shops, restaurants, and bars along West Street/High Street (straight through the center with a very nice tram connection). The shops vary from large supermarkets (Sainsbury's, Tesco's, Spar) to large music stores (HMV) to large bookstores (Waterstone's) to department stores (Marks & Spencer, Argos, Debenham's) to Starbucks, McDonalds, Subway, KFC, Pizza Hut... There are also many smaller stores (cheaper supermarkets like Somerfield, Waitrose; shoe stores, clothing stores, discount book stores)... LOTS of money-spending facilities.

Just outside the center is Ecclesall Road, which is also loaded with all kinds of shops. From where I will be living this is a five-minute walk. I already found a guitar shop there, so should I ever need anything for my guitar, I can always drop by Wizard Guitars.

In the center are many things to visit. There are two cathedrals: the immense St. Peter & St. Paul's Cathedral located on High Street/Church Street and the slightly smaller St. Mary's Cathedral. Sheffield Town Hall is also an immense building in the heart of the city; the Wheel of Sheffield can be found right in front of it; behind Town Hall are the Peace Gardens. There is also a large roofed Winter Garden, which has over 2,000 exotic plants. There are also many theaters: City Hall, The Lyceum, Crucible Theatre, Library Theatre... Many concert venues: the O2 Academy, The Plug, Gatecrasher One, The Leadmill, Corporation. The Sheffield O2 Arena is just outside the city.

Here's a map of the center so you can see for yourself where everything is: click here (.pdf-file, opens directly)

The grand search
On Thursday 3 September I had arranged two viewings.

The first viewing was at 11:15 a.m. via a letting agent called Martin & Co. The property was located on Furnace Hill and the building was called White Croft Works. The flat I would be viewing was a furnished studio flat (kitchen, living room, and bedroom in one room; separate bathroom) at £395 a month.

It was quite the walk to get from the hotel to Furnace Hill. we had a long way down a hill and I already made up my mind before I even saw the flat. There is no way in Hell that I am willing to walk up a steep hill - and trust me, it was steeper than steep - on a daily basis. It was very far from the main shopping facilities (supermarkets, etc.) and public transport in that area was rather crappy. I went to the viewing anyway because we already walked that hill and everything.

When we got there, there was already a guy waiting outside the building. He asked us what time we had an appointment. It was 10:55, but we could already take a look. Very nice. The flat was on the first or second floor (can't remember) and it was quite small. The bathroom looked very neat and tidy, but then we got to the living area... This looked decent: kitchen looked new and all appliances were there, but it was a very narrow room (L-shaped; kitchen in the smaller part of the L). There was one sofa and two foldable chairs + table. So where's the bed? Well... Turns out the sofa was also the bed. If I want to go camping I'll hire a camper, thank you very much. The sofa also looked a bit shabby and my mother and I soon made the decision: no way.

We thanked the guy for showing us around and said we had another viewing scheduled for the afternoon so we could compare all flats. That was OK. I never called back to say I didn't want it because 1) they were very hard to get on the phone, 2) they gave false info on their website (mentioned a separate bed) and 3) it was just crap.

The second viewing appointment was with a letting agent called Blundells in the afternoon at 14.30. I had quite some trouble getting the right office on the phone two days before we left NL, but it all turned out alright in the end. The girl on the phone was very helpful and suggested some other flats to look at. She said I would be driven around to visit the properties - very kind. Taking my parents with me was also no problem. We had to be at their office at 14.30 and then the grand tour would start. I was also invited to visit the office before the viewing to meet with them. This I did on Wednesday, also to make sure we could easily find the office on the day of the viewing, and they were very welcoming and helpful.

On Thursday afternoon we were driven to the south of the center to an area near St Mary's Road. There were two new apartment blocks there: Citywalk and Elliot House. They are literally next to each other so the viewing went quite rapidly.

We first visited Citywalk. VERY spacious one-bedroom apartment. It was much too big for just one person and at £475 a month quite expensive as well. The flat did look very nice, though. Very nice rooms, very clean, and there was a communal terrace on the same floor.

We then went next door to Elliot House. This was the building I called them about so the guy showed me a few flats there. The details are in the next chapter.


Map with viewing locations:

[click image for full size]




Mi casa
So I settled for a studio flat in Elliot House. It's located in the southeast of the city center and is on a three-road junction which all lead to the main areas in the city. You can see on the map (click the link at the bottom of the previous chapter) where it is.

I am two minutes away from The Moor, which is an enormous shopping area (check http://www.moorsheffield.com/ and see what I mean). Sainsbury's and Spar are very close so I won't have to worry about my grocery shopping. There's large department stores nearby (e.g. Argos and Debenham's). That's just one block away from my building. To get to The Moor, I have to cross Eyre Street/Arundel Gate: should the weather be ultrabad I can always decide to walk to the bus stop on this larger road and take the bus (bus stop is a 50-meter walk).

I can walk another road which leads directly past Hallam University and the bus station - this will probably be my main route to work as SDL is located behind the bus station.

Then there's road number three on the junction; this one leads to the train station and past Spar.

I can also take a bus (or walk) further south to Ecclesall Road. This is another enormous road full of shops, bars, restaurants, and supermarktes - I think it's a stretch of around 3,5 km.

So yes, it's very conveniently located.

I also felt very safe there. No weird-looking alleys or loud pubs around. The building is also secured with a security-coded door, so there's no fear for strange people and other psychos wandering about the place.

The building itself has been restored and refurbished at the beginning of this year. It's an old factory building, which used to be called 'Sylvester Works'. There are around 20-22 flats and only six people lived there when I went for a look, so I had plenty of flats to choose from.

All flats are brand new: all furniture is new, the floors are new (wood floors = no vacuuming = fabulous!), the bathroom looked fantastic (though no bath, but I never use one anyway so I don't care), large kitchen area with all appliances included, very spacious bedroom/living room area... Everything looked very stylish. I also should mention that all flats come with free WiFi access. No need to apply for a landline and get myself too expensive broadband access or go to Starbucks/McDonalds/internet cafés and leech off their interwebs. It's all included with the rest of the disco. There is no TV set, though, but I reckon I won't watch too much British TV now that I can watch my soaps on the old laptop. Should I ever feel the need to get one, I can always buy a Sky TV box for a couple of £.

My flat is on the ground floor and is, what the Brits call it, a studio flat. This means that the bed is in the living room and kitchen area, but considering the flats have a lot of square meters this isn't too much of a problem. I looked at the one-bedroom edition of the flat as well and this was the same space divided by a wall - quite claustrophobic.

Rent is £395 a month plus bills and the fantastically nice council tax. I asked how much the additional crap would be and that would be around £40-80 for bills and £70-100 for council tax - that's very decent, I think.

I filled in the application form when we got back to the Blundells head office. I paid an application fee of £150 (this is standard for almost all rental companies) and filled in all my details. I was asked how much my monthly salary would be and this is were some beige crap happened...

Apparently, there is this organization that checks tenants extensively before they OK the renting of the apartment. The guy at Blundells had a list on which were two columns: this list showed what monthly salary could afford what rent. He checked my salary (£700) and noticed that, according to the list, I wouldn't be able to afford it. Well, bah humbug. I told him I saved a lot of money in NL and could easily pay for the six months I'd be there - in fact, I can probably pay a whole year's rent from my savings alone. He then told me I could also go for option two, which is paying the whole lot in one go, so six months' rent in advance. This is, in my opinion, much easier, so I decided to do that. It was my only option to secure this place anyway, so I didn't really have another choice. I would receive an e-mail or call next week with bank details so that I can pay everything and not worry about rent anymore.

I will pick up the key and sign the contract when I'm in Sheffield again. This will probably be on 25 September. So when I get there, I am sure I can live there for the full six months. That's hot stuff, oder?

SDL
I went for a meet & greet with Neeltje, my supervisor at SDL, on Thursday. I e-mailed her that she could expect my presence that day and she said it wasn't a problem just as long as I didn't come that morning.

In between viewings there was some time left so I walked from the hotel to SDL in under two minutes (see map at the end of 'the grand search' for locations).

SDL is inside a building called Aspect Court, which is just opposite the bus station and a pub called The Old Queen's Head. Funny enough, when you type in 'SDL ltd Sheffield' in Google Maps it sends you to the pub. An omen?

The doorman was a really nice guy. He went up to the sixth floor with me (in a very speedy lift, I must say) because he had nothing else to do anyway. He told me SDL was the only company in the building. A lot of space there not being used... a shame really. SDL is on the fifth and sixth floor and the rest is just empty.

He walked me to the reception where a nice woman named Sandra welcomed me. I was expected, she said, and she'd try to locate Neeltje while the doorman and I sat down on very comfortable sofas.

Neeltje was missing, but someone would go and find her. If I wanted some tea? 'You don't have milk in your tea either? Oh good. I am always laughed at because I don't have milk in my tea.' While Sandra went to get me some tea the doorman said to me that if Sandra offered me a biscuit I'd have to say yes so that she had to offer him one as well. Very sneaky.

Anyway, Neeltje got there after 10-15 minutes or so and the tour started.

Reception, canteen and development (Trados and other IT programs) are on the sixth floor. There's also a 'library' in which employees can dump books they didn't like. Apparently, Neeltje is a book addict as well. I told her I already got myself a Waterstone's member card because I love reading and buy LOTS of books and she said she has the same problem. I guess that comes with the job...

We then went to the fifth floor where the translation department is located. It's one enormous room with lots of desks and computers. Very cozy and modern-looking. The Dutch department was the first in the room - as it should be - and consists of two people: Neeltje and Maaike (who was on holiday). I will be Dutchie number three from October. The largest department there is French with 13 or 14 people. Other languages are German, Italian, Spanish, and Latin America Spanish.

She told me a bit about the job. Lots of variety and mainly short texts (she showed me her schedule for that day: the shortest text was 39 words and the longest around 500). Topics cover many fields but she told me there's lots of texts coming from Sony/Playstation for us to translate as well as manuals and other marketing texts. SDL also has a Babelfish-like website though which people can also send real translators pieces of texts they want to have translated. These can be about anything: short lines, words, love letters...

So the translation job itself is very varied, which is good because I don't really like larger projects. Staring at the same text for days is just no fun. I'm sure there will be times there might be a larger project, but it's not like you have to translate 100,000-word articles all the time.

General atmosphere in the office was very nice. No weird monkey suits to wear, just normal clothes. Also, no comments about my piercing (Neeltje has one herself as well) so it's all good.

Neeltje told me that this department was very social. They organize monthly bonanzas varying from BBQs to paintball to dancing. The Dutch department also met up for lunch once a week to socialize. That last bit is a bit strange because our desks are located right next to each other and we can all talk while working, but whatever, a nice break at Starbucks can be fun too.

I signed my contract while I was there. I was supposed to get one by mail, but since that hadn't arrived yet (and it still hasn't) I could just as well sign it there. So that's all over and done with now.

I also asked if Lesley, the personnel manager who sent me all the application stages, was a man or a woman, and guess what? My Oprah-vision was correct: Lesley is a woman.

I am really looking forward to working there. It felt really good, so I'm expecting no weird stuff to happen. The first weeks may be a bit schizo because, apparently, we get loads and loads of info about various things. I'll take a notebook with me to write everything down, that way I won't forget things.

'Whoa! We're going to Barbados Ibiza Bremen!'
On Friday morning (4 Sept.) we left the hotel early to make sure we'd be in time for the 9.11 train to Manchester Airport. We arranged a wake-up call the night before and of course, we were all awake long before that time.

When we left we got the manager's card and he said that if we came to stay there again in two or three weeks we could just send him an email and he'd make some arrangements for a good rate. Now that's what I call service!

The train to Manchester was right on time - contrary to others that morning - and we arrived at the airport at 10.30. We could've also taken the 10.11 train but since we don't like rushing to terminals and gates we decided to take one early. We now had lots of time to browse around the airport shops because our flight was scheduled for 12.30.

Check-in at the gate started quite late, at noon, but all in all we were up in the air at 12.45.

This time we had a real Irish lass who did the intercom announcements. This was slightly better to understand than the thick Manchester accent the lady on the plane from Bremen had, but still quite a challenge.

This flight also took around an hour to get to Bremen and we landed right on time. Very classy. If you want on-time flights, pick Ryanair.


Conclusion
Sheffield is a great city: clean, easy to get from A to B, beautiful buildings, lots of shops, not too expensive, excellent public transportation facilities.

I think I can manage six months of living there.

If you feel the need to visit, please do. Let me know when you're planning on coming and we might arrange a nice disco meeting!

*************************************************************************************

Hier volgt het volledige verslag van mijn tweedaagse verblijf in Sheffield, Engeland. Ik heb alles onderverdeeld in korte hoofdstukjes (of paragraafjes, wat jij wil) om zo de orde een beetje te handhaven. De foto's vind je helemaal aan het einde van de preek; dit is wat makkelijker dan steeds foto's tussen de tekst und so.

Veel plezier met lezen!



'Whoa! We're going to Barbados Ibiza Sheffield!'
2 september 2009 – Wie houdt er nu niet van opstaan om 7 uur ’s morgens? Wat een feest!

Om 8.10 zaten de ouderlijke tandem en ik in de auto naar Bremen en om 10 uur stonden we in de parkeergarage bij Flughafen Bremen. Twee uurtjes rijden dus.

Het vliegveld is redelijk klein vergeleken met Schiphol, maar nog steeds was het redelijk groot met drie terminal-gebouwen. Er zijn twee grote parkeergarages naast het vliegveld en voor het geld hoef je het niet te laten: voor drie dagen waren wij €36 kwijt. De parkeergarages zijn erg ruim en er is erg veel plek, ook het betalen is geen gedoe.

De terminal van Ryanair zit in een apart gebouw. Het is erg makkelijk te vinden want er staat met koeienletters ‘Ryanair’ op. Verdwalen is dus geen optie.

Ryanair is vaak negatief in het nieuws, maar wij hadden verder geen problemen. Je kunt je tickets online boeken (hoe eerder, hoe goedkoper) en een reisverzekering wordt er automatisch bij opgezet (wel tegen betaling), je betaalt met je creditcard en tot vier uur voor vertrek kun je je boarding passes uitprinten. Hartstikke mooi toch?! Oké, ze vragen dan wel weer €10 per koffer per vlucht, maar goed, dat zit bij de duurdere maatschappijen al bij de tickets inbegrepen. Je mag ook niet meer dan 15 kg per koffer hebben anders moet je flink bijbetalen; ook dit is zo bij andere maatschappijen (bij sommige mag je zelfs minder kg meenemen). Iedereen mag één item handbagage meenemen en ook dit is gebonden aan regels: afmetingen niet meer dan 55x40x20 cm en niet zwaarder dan 10 kg. Alles moet je hierin kwijt: als je bijvoorbeeld een laptop mee wilt nemen, moet je dit in je tas proppen bij alle andere gebbetjes die je mee wilt slepen. Uiteindelijk zijn dit standaardregels die je bij iedere andere vliegtuigboer vindt.

De afgifte van baggage verliep erg vlotjes. Er werd veelvuldig gecontroleerd op paspoorten op Bremen; ik geloof dat we iets van vijf of zes keer de boel moesten laten zien. Als je dan bedenkt dat het gebouw nogal klein is, is dit best vaak. Maar goed, alles voor de veiligheid. Boarding verliep erg makkelijk. Toen de ruimte voor de gate (eigenlijk is de gate meer een deur) liepen er mevrouwen rond die bij iedereen het strookje onderaan de boarding pass afscheurden – en ze controleerden ook nog een keer alle paspoorten. Op deze manier hoefde niet iedereen dit nog te doen als de gate/deur open ging.

Het vliegtuig zag er erg simpel uit: een kleine Boeing met twee rijen van elk drie stoelen. Ik kan me voorstellen dat de wat gezettere mensen het lastig zouden vinden zich in de stoeltjes te wurmen want er was niet veel ruimte. Voor een vlucht van een uurtje was het wel te doen.

De crew was erg vriendelijk. Uiteraard probeerden ze weer van alles aan de passagiers te slijten: drankjes, snacks, parfum…

Met de intercom was het wat minder gesteld. Het volume was erg laag en aangezien de hele keet vol zat, was het erg moeilijk er ook maar iets van te verstaan. Daar komt nog bij dat de vrouw die dingen omriep een behoorlijk Noord-Engels accent had. Quite a challenge, maar uiteindelijk ging dat wel goed.

De vlucht duurde een uurtje; op de website stond tijdens het boeken dat het 1,5 uur zou duren, maar ik denk dat daarin het taxiën bij in berekend is. We kwamen 15 minuten te vroeg in Manchester aan – dat is altijd mooi meegenomen.

De bagage kwam al snel op de band te liggen; ik denk ongeveer 20 minuten na de landing. Dat is ook wel eens anders…

Het vliegveld zelf zag er goed overzichtelijk uit, alles was goed aangegeven middels bordjes en schermen. Er waren veel winkeltjes en restaurantjes. Ook kon je makkelijk aan je Britse ponden komen. Direct aan het einde van de terminal zat een Bureau de Change met daarnaast een ATM (de Engelse PIN-automaat). Geld pinnen kan gewoon met je eigen bankpas, als er maar zo’n Maestro-logootje op staat, maar ook met creditcards – er kwamen geen ‘administratiekosten’ overheen, dus dat is altijd goed.

Het treinstation zat net buiten het vliegveld – erg handig – en je kon er via het vliegveld middels een lange, overdekte brug komen. Kaartjes zijn op verschillende manieren te krijgen; net als hier hebben ze ook daar van die hippe kaartjescomputers, maar je kunt je ook bij iemand aan de balie vervoegen. De prijzen zijn vergelijkbaar met die in Nederland: we hebben per persoon £18 voor een enkeltje naar Sheffield betaald. Dit was wel buiten spitsuur (dan zijn de kaartjes iets van £3 duurder).

Het station was erg overzichtelijk. Grote videoschermen op ieder perron met daarop alle vertrektijden voor het komende uur. Ook vertragingen werden aangegeven (en ook nog eens omgeroepen). Veel beter dus dan wat we hier in ons kikkerlandje hebben. Ook waren er een stuk of zes mannen en vrouwen die als informatiepunt fungeerden. Toen we op zo’n scherm keken naar welk perron we moesten, kwam er al een man aan die vroeg waar we naartoe moesten zodat hij ons kon helpen. Dat is pas service.

De trein vertrok om 13.55, precies op tijd, en er zijn verder geen vertragingen geweest. We hebben een trein later genomen om even iets te eten en om even de blaas uit te laten; we waren ook nog op tijd geweest voor de trein van 12.55. De trein zelf zag er erg schoon en luxe uit (de nieuwe Spurt-treinen hier in het noorden kunnen nog verbeterd worden als je die vergelijkt met de TransPennine Express) en er liep iemand te leuren met een kar vol drinken en snacks.

De trein ging dwars door The Peak District (een heel groot nationaal park tussen Manchester en Sheffield in) en het landschap was echt geweldig. Veel heuvels en valleien, schaapjes, koetjes, paardjes – uiteraard is er veelvuldig gezwaaid. Hartstikke mooi.

Om 15.15 stonden we op het station in Sheffield.

Best Western Cutlers Hotel
Ons hotel, Best Western Cutlers, bevindt zich midden in het stadscentrum en op slechts tien minuutjes lopen vanaf het treinstation.

Ik had wat moeite met het boeken van de kamer omdat hun website niet mee wilde werken. Waarschijnlijk omdat ik een andere browser gebruik oder so. Maar goed… Ik heb ze een e-mailtje gestuurd en nog geen tien minuten later had ik al een antwoord van een van de receptionistes, Adele. Ze had nog een triple room met een tweepersoonsbed en twee eenpersoonsbedden voor £85 per nacht (dat is dus voor de kamer en niet per persoon – spotgoedkoop). Die heb ik geboekt en dat was dan geregeld.

Anyway, we kwamen bij het hotel ongeveer tien minuten nadat we bij het station aankwamen. De weg was redelijk makkelijk te vinden: station uitlopen, onder het lange afdak door naar het busstation, weggetje oversteken, langs de parkeergarage, weggetje oversteken, hotel. Achter het bus station zagen we al het gebouw waar SDL in zit, Aspect Court, dus voor later was dit ook niet moeilijk te vinden.

Het hotel zit in het stadscentrum aan de George Street, dat is een smal weggetje of eigenlijk is het meer een steeg die aan de ene kant op High Street uit komt en aan de andere kant op de Arundel Gate (beide zijn twee hoofdwegen in Sheffield). Het zit erg dichtbij de vele winkelstraten en –gebieden. Als je met de auto er naartoe tuft, is er een parkeergarage aan Arundel Gate, ongeveer een minuut van het hotel af, waar je via het hotel heel goedkoop kunt parkeren (£6 per dag).

Als je het hotel binnen stapt, komt je direct bij de receptie. Zowel Adele, die de boeking had geregeld, als de manager waren aanwezig en beide waren erg behulpzaam. Ik heb van Adele nog een adres gekregen waar ik misschien ook even zou kunnen kijken voor woonruimte (ze woonde daar zelf), dus dat was wel aardig.

Onze kamer was op de vierde verdieping (en ja, er is een lift) en we hadden uitzicht over de stad, recht op Town Hall en het reuzenrad dat midden in het centrum staat. De kamer was erg ruim: een tweepersoonsbed, twee eenpersoonsbedden, een bureau, wat kasten, een aparte en zeer ruime badkamer… Verder hadden we nog een flatscreen TV met DVD-speler, gratis wireless internet, een waterkoker met wat kopjes en zakjes koffie, thee en chocolademelk, een telefoon, een föhn. Enorm veel extra’s dus voor een relatief lage prijs per nacht.

Als je ooit naar Sheffield wilt komen, raad ik je dit hotel zeker aan. Je vindt hun website op http://www.cutlershotel.co.uk/

Sheffield of Groningen?
Mijn eerste indruk van Sheffield was: nou, dit is net Groningen, maar dan zonder al die fietsen (fietsen zijn daar niet nodig omdat alles op loopafstand is). Ik voelde me er erg thuis.

Het stadscentrum is vergelijkbaar met die van Groningen: grotere hoofdstraten en winkelgebieden, kleinere straatjes en steegjes met boutiekjes en restaurantjes, veel openbaar-vervoerverbindingen.

Het verschil zit hem in het feit dat Sheffield een goede tramverbinding heeft die door het hele centrum heen kart (drie hoofdroutes: eentje in het centrum tussen het station en de universiteit, eentje naar Meadowhall, eentje naar de natuurgebieden in het zuiden van de stad). Wat me ook erg opviel is dat Sheffield erg schoon is. Bijna geen afval op straat (helemaal niets in de Gardens) en geen hondenpoep. Ik heb eigenlijk maar vier of vijf honden gezien toen we daar waren. Ook bijna geen kleine kinderen en oudere mensen met scootmobielen en rollators.

De inwoners komen uit verschillenden delen van de wereld. Er waren veel Aziaten (Pakistani en Indiërs), mensen uit Afrika, Oost-Europa – erg gevarieerd dus.

Je kunt het stadscentrum opdelen in verschillende delen omdat ere en paar hoofdwegen zijn die dwars door het centrum lopen (veelal parallel aan elkaar). Zo heb je High Street/Church Street/West Street (dat is één lange weg), Arundel Gate, Charter Row, Ecclesall Road, enz. Tussen deze wegen zijn veel voetgangersgebieden, vooral in en rondom de winkelstraten, musea, theaters, Gardens, en kathedralen. Alles is erg makkelijk te vinden omdat er overal wel wegwijzers zijn. Verdwalen is dus eigenlijk geen optie in Sheffield.

Er zijn drie grotere winkelgebieden in het centrum: The Moor, Fargate, en Orchard Shopping Centre. Net buiten het centrum zit Meadowhall; dit is echt een enorm winkelcentrum (Google maar als je me niet gelooft) waar echt van alles zit. Maar goed, je hebt ook al genoeg te kiezen in het centrum. Aan High Street/Church Street/West Street (hier gaat de tram helemaal langs) zitten ook nog veel winkeltjes en restaurantjes. Je vindt er winkels in allerlei soorten en maten; zo heb je de grotere supermarktketens (Sainsbury’s, Tesco’s, Spar), HMV (de Free Record Shop, maar dan veel groter en goedkoper), Waterstone’s (de Britse Selexyz), WHSmith (de Britse Bruna/Primera – meerdere filialen in de stad) grote warenhuizen als Marks & Spencer (de Britse V&D), Argos en Debenham’s, en natuurlijk de haast verplichte Starbucks (meerdere verspreid over de stad), Subway, KFC, McDonalds, Pizza Hut… Er zijn ook veel kleinere winkeltjes (kleinere supermarkten zoals Somerfield en Waitrose; schoenenwinkels; kledingwinkels; boekenwinkels). Je kunt je geld dus uitstekend kwijt.

Net buiten het centrum, in het zuiden, zit Ecclesall Road: 3,5 km lang met winkels langs de hele weg. Vanaf mijn flat is het misschien vijf minuutjes lopen daar naartoe. Ik heb er ook al een gitaarwinkel gevonden dus mocht ik ooit iets nodig zijn, kan ik daar zo eventjes naartoe.

In het centrum zijn ook veel dingen te bekijken. Er zijn twee kathedralen: de enorme St. Peter & St. Paul’s Cathedral aan High Street/Church Street (met een tramhalte er pal voor) en de iets kleinere St. Mary’s Cathedral. Het gemeentehuis (Town Hall) is ook een enorm gebouw in de stijl van de kathedralen; het reuzenrad ‘Wheel of Sheffield’ staat hier vlakbij; achter Town Hall bevinden zich de Peace Gardens (enorm plein met tuin en fonteinen). Je vindt er ook de Winter Garden: een overdekte tuin met meer dan 2000 exotische planten. Je kunt ook naar het theater: City Hall, The Lyceum, Crucible Theatre, Library Theatre… Of naar een concert: O2 Academy, The Plug, Gatecrasher One, The Leadmill, Corporation. De Sheffield Arena, waar de grotere artiesten komen, is net buiten het centrum.

Zie hier een kaartje van het centrum zodat je zelf kunt zien waar alles is: klik hier (.pdf-bestand, opent direct)

De zoektocht der zoektochten
Op donderdag 3 september had ik twee afspraken voor een bezichtiging van woonruimte.

De eerste was om 11.15 met iemand van Martin & Co. Het gebouw dat we gingen bekijken, White Croft Works, zit aan Furnace Hill, in het noordwesten van de centrum. De flat die ik zou bekijken was een gemeubileerde studio flat (keuken, woon- en slaapkamer in dezelfde ruimte; badkamer apart) die voor £395 per maand te huren was.

Het was best een eindje lopen om vanuit het hotel naar Furnace Hill te komen. We konden langs de kathedraal steil naar beneden lopen en dan een grote weg oversteken. Ik had tijdens de wandeling er naartoe al een besluit genomen. Als ik iedere dag dat hele stuk tegen die berg op moet lopen (en het was erg steil)… nee, dank je. Ook de winkelgebieden en supermarkten zaten relatief ver van Furnace Hill af en het openbaar vervoer was in dat stuk nog niet echt uitgevonden. Aangezien we er toch al bijna waren, zijn we wel gewoon de boel wezen bekijken om een beeld te hebben van wat er dan in zo’n gemeubileerd hokje zit.

Toen we de straat in liepen zagen we al iemand voor het gebouw staan te wachten. Hij vroeg ons hoe laat we een afspraak hadden. Het was nog maar 10.55 maar we konden het nu ook al wel bekijken. Dat was op zich wel mooi.

De flat zat op de eerste of tweede verdieping en was best klein. De badkamer zag er netjes uit, maar toen kwamen we in de woonruimte… Het zag er op zich wel oké uit: de keuken was erg schoon en alle machines zaten er in, de ruimte was daarentegen wel erg klein (je kon je maar amper omdraaien). In het grotere gedeelte stond een bank en twee klapstoeltjes met een tafel. Waar is het bed dan? De bank was dus ook het bed. Ja, als ik wil kamperen dan koop ik wel een camper hoor. Ik ga echt niet zes maanden lang steeds de boel in- en uitklappen. Bovendien zag de bank er niet echt stevig en schoon uit. M’n moeder wist het toen al zeker, en ik trouwens ook: geen haar op m’n hoofd dat ik hier geld aan uit ga geven.

We bedankten de jongen die ons de boel liet zien en zeiden dat we ’s middags nog wat andere ruimtes gingen bekijken om zo alles te vergelijken. Ik heb geen contact meer gehad met Martin & Co na deze bezichtiging want, mijn goth, wat waren ze moeilijk bereikbaar en bovendien gaven ze andere informatie over deze flat op hun website (er zou wel een apart bed zijn).

De tweede afspraak was ‘s middags om 14.30 bij een verhuurder/bemiddelaar genaamd Blundells. Ik had wat moeite om het juiste kantoor (Blundells Centro) aan de telefoon te krijgen voordat we richting UK vertrokken, maar dat is uiteindelijk allemaal goed gekomen. De vrouw die me belde dinsdagavond was erg behulpzaam en gaf ook nog wat andere mogelijkheden door om te bekijken donderdag. Ze zei dat we voor de afspraak naar het kantoor moesten lopen en dat we dan van daaruit rondgereden zouden worden. Dat is pas service! M’n ouders mochten ook mee, geen probleem.

Op donderdagmiddag warden we dus rondgekard in het zuiden van het centrum. Vlakbij St. Mary’s Road (een deel van de ringweg om het centrum) zijn twee grote flatgebouwen: Citywalk en Elliot House. Deze twee gebouwen staan naast elkaar dus de bezichtiging verliep erg vlotjes zo.

We zijn eerst naar Citywalk geweest. Wat een enorme flats! Echt heel erg veel ruimte, eigenlijk te veel voor één persoon. Aparte slaapkamer (er kon nog wel een tweepersoonsbed bij), mooie badkamer, redelijk grote keuken… Er was ook nog een gezamenlijk dakterras op dezelfde verdieping. De huur was redelijk hoog, maar in verhouding tot de ruimte die je ervoor kreeg goed te doen: £475. Ik wilde toch de flat in Elliot House zien om te kijken of die wat minder groot was.

Elliot House was het gebouw waar ik interesse in had, mede door de lage huur (alle flats rond £400) en natuurlijk de gratis internetverbinding. Ik kreeg verschillende flats te zien en het hele verhaal hierover vind je in het volgende hoofdstuk.


Kaart met alle bovengenoemde locaties (en nog wat extraatjes):

Het kartonnen doosje onder de brug
Elliot House is dus the place to be. Ik ga daar voor zes maanden in een studio flat wonen. Het pand zit aan Sylvester Street, precies op de hoek waar drie straten bij elkaar komen. Je kunt op bovengenoemde kaart zien wat ik bedoel.

Ik zit op twee minuutjes lopen van The Moor, een hele grote winkelstraat (vergelijkbaar met de Herestraat in Groningen – kijk op http://www.moorsheffield.com/ en je ziet wat voor winkels door zijn te vinden). Sainsbury’s (The Moor) en Spar (bij het treinstation) zitten erg dichtbij dus ik hoef me geen zorgen te maken over de boodschappen. Grote warenhuizen zijn op loopafstand (Argos en Debenham’s)… Ik hoef maar één weg over te steken (Arundel Gate/Eyre Street) en ik sta al aan het begin van The Moor. Als het weer vreselijk slecht is, kan ik naar de dichtstbijzijnde bushalte lopen (Eyre Street; 50 meter van Elliot House) en de bus nemen naar m’n werk. Qua locatie is dit dus heel erg gunstig.

Ik kan ook een andere weg naar SDL nemen; deze gaat zo langs Hallam University en het bus station. We hebben deze route gelopen donderdag om te kijken hoe lang dat ongeveer was en op slentermodus was dit ongeveer een minuutje of tien. Dat valt dus heel erg mee.

De derde weg is eentje die langs het treinstation gaat, met Spar op de route. Ook dit is allemaal erg dichtbij.

Ik zit ook redelijk dichtbij Ecclesall Road: ongeveer vijf minuten lopen en twee minuten met de bus.

Beter kun je het niet krijgen!

Het buurtje daar leek me ook redelijk veilig: geen rare gebouwen waar gespuis eventueel plannetjes kan beramen en geen luide pubs. Het gebouw zelf is ook beveiligd middels een deur met beveiligingscode; er kunnen dus niet zo maar rare mensen rondlopen.

Elliot House is een voormalig fabriekspand genaamd ‘Sylvester Works’ die zeer recent is verbouwd. Er zijn in totaal 20-22 flats waarvan er maar zes bewoond waren op het moment dat ik er was. Ik had dus genoeg keuze.

Alle flats zijn spiksplinternieuw: alle meubels zijn nieuw, nieuwe vloeren (laminaat, dus eigenlijk geen stofzuiger nodig), nieuwe badkamer (er is alleen geen bad, maar dat maakt mij verder niet zo uit), grote nieuwe keuken met alle apparatuur er in, grote woon/slaapruimte, tweepersoonsboxspring. Het zag er allemaal erg stylish uit, moet ik zeggen. Ik zal een fotoreportage doen als ik er weer ben (m’n batterij was al na de eerste dag leeg). Alle flats hebben gratis draadloos internet; ik hoef dus zelf geen telefoonlijn + breedband aan te schaffen – very nice! Er is alleen geen TV, maar goed, dat kan altijd nog geregeld worden – zo heel duur is dat niet.

Mijn flat is op de begane grond en is dus een studio (badkamer apart, de rest in een grote ruimte; ik heb ook nog een halletje). Ik heb ook nog naar de ‘one-bedroom’-uitvoering gekeken, maar dat was dezelfde ruimte en dan opgedeeld in hokjes (slaapkamer in een ruimte, woonkamer en keuken in een ruimte, en badkamer in een ruimte) – erg claustrofobisch. Bovendien was het was lastiger om bij die flat te komen: er was geen lift, alleen maar een enorm trappenhuis. Niet echt handig als de wat minder mobiele mensen op bezoek willen komen.

De huur is £395 per maand en daar komen nog de energie/water-rekeningen bij op plus de fantastische council tax (onroerend goed belasting). Extra’s zouden ongeveer £40-70 voor energie en dat soort zaken zijn en council tax iets van £70-90 – dat is nog redelijk te doen.

Ik heb direct bij het kantoor alle papierwerk ingevuld want er zat wel enige haast bij natuurlijk. Ik moest nog £150 aan application fee betalen; zo kunnen ze niet aan andere mensen dezelfde flat verhuren. De man die me rond had geleid vroeg me hoeveel mijn maandelijkse inkomen zou zijn als ik hier werkte en toen begon de ietwat beige disco…

Blijkbaar moeten zij (Blundells) alle aanvraagformulieren naar een organisatie sturen die alles controleert. Hierbij is inkomen erg belangrijk omdat ze zeker willen weten dat de huurders de boel kunnen betalen. Lijkt me logisch. De man liet me een papier zien waarop een lijst stond van welk loon welke huur kon betalen. Mijn loon zou ongeveer £700 per maand zijn en volgens die lijst zou ik dan de huur niet kunnen betalen. Oh really? Ik vertelde hem dat ik al een paar jaar gespaard had hier in NL en dat ik dus een redelijk bedrag op m’n rekening had staan. ‘Oh, then there’s no problem’ – ik kan nu de volle zes maanden huur van tevoren betalen en dan is er geen enkel probleem. Dat is dus mooi meegenomen. Ik krijg als het goed is deze week of begin volgende week een e-mail met alles wat ik moet doen en dan is die flat helemaal van mij tot eind maart.

Sleutels en contractendisco worden geregeld als ik weer in Sheffield ben. Dit wordt waarschijnlijk 25 september.

Ik ben in ieder geval verzekerd van een woonplaats voor zes maanden als ik daar kom.

SDL
Ik had een meet & greet met Neeltje, mijn ‘bazin’ tijdens de stage, op donderdag. Ik had haar van tevoren gemaild dat ik van plan was even langs te komen en ze zei dat dit geen probleem was. Hartstikke mooi!

Tussen de woonruimtebezichtigingen door had ik wat tijd over dus toen ben ik maar even heen gelopen. Vanaf het hotel was het maar een minuutje ofzo, dus dat viel ook weer mee.

SDL zit in een gebouw dat Aspect Court heet; tegenover het bus station en een pub genaamd The Old Queen’s Head. Via Google Maps kom je op de pub terecht als je ‘SDL ltd Sheffield’ invult. Een voorteken?

De portier was erg aardig. Hij ging met me mee naar de zesde verdieping (in een hele snelle lift) omdat hij verder niet zoveel te doen had. Hij vertelde me dat SDL het enige bedrijf in het gebouw was. Twee verdiepingen in een gebouw met een stuk of zeven of acht verdiepingen; beetje jammer van de lege ruimte.

Hij liep met me mee naar de receptie waar ik verwelkomt werkt door een aardige vrouw genaamd Sandra. Ze zei dat ik verwacht werd en ze zou proberen Neeltje te vinden.

Neeltje was er niet, maar iemand zou haar gaan zoeken en inseinen dat ik er was. Of ik wat thee wilde tijdens het wachten? Natuurlijk. ‘O, jij hebt ook geen melk in je thee? Mooi, dan ben ik niet de enige die uitgelachen wordt omdat ze geen melk erin heeft.’ Melk in de thee is voor oude wijven, oké? Terwijl Sandra me wat thee ging halen, zei de portier, die er nog steeds zat, dat als Sandra me een koekje zou aanbieden ik vooral ‘ja’ moest zeggen want dan kreeg hij er ook eentje. Sluw! (dit gebeurde dus ook)

Neeltje kwam er ongeveer 10-15 minuten later aan en de tour kon beginnen.

Op de zesde verdieping bevindt zich de receptie en ook de kantine en ontwikkelingsafdeling (waar ze onder andere Trados, een van de betere vertaalhulpmiddelen, verbeteren). Er is ook een soort van bibliotheek waar werknemers boeken die ze niet zo veel aan vonden kunnen dumpen. Dat is altijd goed, want ik hou wel van lezen. Neeltje is lotgenoot want ze vertelde dat zij zich tot drie boeken per maand moet limiteren. Waterstone’s heeft dus een goede klant aan ons.

Op de vijfde verdieping zit de vertaalafdeling. Dit is gewoon een enorme kantoorruimte met veel bureaus. Het zag er erg netjes en gezellig uit. De afdeling-Nederlands was direct de eerste in die ruimte – zo hoort dat ook – en op dit moment bestaat deze uit twee mensen: Neeltje en Maaike (de vorige stagiaire die nu dus fulltime daar werkt). Ik ben de derde persoon vanaf oktober. De grootste afdeling is die van Frans met 13-14 personen. Andere afdelingen zijn Duits, Italiaans, Spaans, en Latijns-Amerika-Spaans.

Ze vertelde me een beetje over het werk dat ze daar deden. Het was erg gevarieerd omdat ze veelal korte tekstjes binnen kregen (ze liet me haar taken voor die dag zien en daar stonden teksten bij van 39 tot 500 woorden). De onderwerpen waren erg verschillend, maar voor Nederlands kreeg veel opdrachten van Sony/Playstation met daarnaast handleidingen en marketingtekstjes. SDL heeft ook nog een vertaalsite (een beetje als Babelfish, waar je een stukje tekst kunt invoeren en automatisch laat vertalen); via die weg kwamen er ook wel opdrachtjes binnen (stel dat iemand zijn/haar tekst toch door een mens vertaald wil hebben, dan kan dat) en die varieerden van gewoon korte zinnetjes tot liefdesbrieven.

Het vertaalwerk is dus erg gevarieerd en daar ben ik blij om. Het is niet echt enerverend om weken of maanden naar dezelfde tekst te staren. Er zijn vast wel een keer opdrachten die wat langer zijn, maar goed, het is dus niet zo aan de lopende band.

De algemene sfeer in het kantoor was erg goed. Het leek me erg gezellig en ook erg sociaal. Kledingstijl maakt niet uit, zolang het maar schoon is. Ik heb ook geen commentaar gehad op m’n piercing (Neeltje had er zelf ook eentje), dus dat zit wel snor.

Verder wordt er maandelijks een personeelsuitje georganiseerd. De afdeling-Nederlands (ja, die enorme groep mensen…) gaat ook eens per week ofzo de stad in voor de lunch. Gezellig.

Toen ik rondgeleid werd, heb ik ook direct maar m’n contract getekend. Ik zou er eentje toegestuurd krijgen via de post, maar die was er nog niet toen ik naar Sheffield ging (is er nog steeds niet trouwens), dus het kon daar ook wel. Dat is dus ook afgehandeld.

Ik heb ook direct gevraagd of Lesley, de personnel manager die me steeds alles stuurde via de mail, een man of vrouw is. Mijn Oprah-powers hadden gelijk: het is een vrouw.

Ik kijk er echt naar uit om bij SDL te werken. Het voelde goed, dus ik denk niet dat er nog rare dingen staan te gebeuren daar. De eerste drie weken zullen wel een beetje druk worden; Neeltje zei dat ze dan met allerlei informatie komen die je dan maar moet zien te onthouden. Ach ja, ik neem wel een notitieblok mee en anders vraag ik het wel als ik iets niet weet.

'Whoa! We're going to Barbados Ibiza Bremen/Oude Pekela!'
Vrijdagmorgen zijn we vroeg van het hotel gegaan om er zeker van te zijn dat we de trein van 9.11 naar Manchester Airport zouden halen. We hadden voor de zekerheid maar een wake-up call geregeld bij de receptie en natuurlijk waren we allemaal veel eerder wakker.

Toen we weggingen kregen we van de manager zijn kaartje met de mededeling dat we, als we weer kwamen over een week of twee, hem maar moesten mailen en dan zou hij ons een ‘special rate’ geven. Dat is altijd mooi meegenomen, oder?

De trein naar Manchester was mooi op tijd – dit in tegenstelling tot andere die ook rond die tijd moesten vertrekken – en we kwamen om 10.30 aan bij het vliegveld. We hadden ook een trein later kunnen nemen (om 10.11) maar omdat we geen zin hadden om te racen (de vlucht vertrok om 12.30), hebben we maar eentje eerder genomen zodat we ook nog even daar rond konden zwalken.

De check-in was hier vrij laat, pas om 12.00, maar achteraf gezien viel dat wel mee en zaten we om 12.45 al in de lucht.

Deze vlucht hadden we een echte Ierse die de boel door de intercom schalde. Zij was iets beter te volgen dan de vrouw op de heenweg, maar je moest nog steeds moeite doen om woorden in de brei te vinden.

Deze vlucht duurde ook een uurtje en we landden mooi op tijd in Bremen. Als je vluchten wilt die op tijd gaan dan heb je een goede aan Ryanair.

Conclusie
Sheffield is een geweldige stad: schoon, erg makkelijk om van A naar B te komen, mooie gebouwen, veel winkels, niet te duur (maar dat ligt ook aan de wisselkoers natuurlijk), erg goed openbaar vervoer.

Ik denk dat ik het wel aan kan om hier zes maanden te wonen.

Als je zin hebt om even langs te zwieren, doe dat vooral! Laat me maar weten wanneer je wilt komen, dan kunnen we misschien wat afspreken.

*************************************************************************************


Smile! You're on Nienke's camera!

You can click on each photo to view in full size / Klik op de foto's om ze in volle glorie te zien

On our way to Sheffield. / Op weg naar Sheffield.
Airport Bremen

View from our hotel room. / Uitzicht vanaf onze hotellkamer.

St. Peter & St. Paul's Cathedral + tramstop

City Hall

City Hall + Wheel of Sheffield + Town Hall

Monument

Wheel of Sheffield

Town Hall

Wheel of Sheffield as seen from Fargate. The white dots are the result of my flash and rain. / Wheel of Sheffield gezien vanuit Fargate. De witte stippen zijn het resultaat van de flits in combinatie met regen.

Chapel Walk: a small alley with lots of boutiques and restaurants. / Chapel Walk: een steegje met allerlei boetiekjes en restaurantjes.

View from our hotel room at night. When it's dark all significant buildings in Sheffield (Wheel, Cathedral, churches, Gardens) are in disco mode. / Uitzicht vanuit onze hotelkamer 's avonds. Als het donker is, worden alle belangrijke gebouwen in Sheffield verlicht (Wheel, Cathedral, kerken, de Gardens).

Winter Garden

Peppie & Kokkie @ Winter Garden

Winter Garden

Winter Garden

Winter Garden

Winter Garden

Town Hall as seen from Peace Gardens / Town Hall gezien vanuit Peace Gardens.

Peace Gardens

Peace Gardens

Peace Gardens

Town Hall

Mercure Hotel + Winter Garden

Peace Gardens

Why it's called Peace Gardens / Hier staat waarom het Peace Gardens heet.

Fountains in the bush

Peace Gardens from the bush

Sheffield train station. I am pretty sure the woman in the white shirt is Sandra from the SDL reception. / Sheffield treinstation. Ik ben er vrij zeker van dat de vrouw in het witte shirt Sandra van de SDL-receptie is.

St. Peter and St. Paul's Cathedral

St. Peter and St. Paul's Cathedral

St. Peter and St. Paul's Cathedral

Tram










That's all for pictures. My camera battery was already almost empty on day one so I had to save some power for the other two days. More will be taken when I'm there the last week of September.

Dit zijn alle foto's. M'n accu was al snel vrij leeg op de eerste dag dus ik moest een beetje zuinig zijn. Je kunt er op rekenen dat er veel meer foto's nog komen. Zeker als ik in de laatste week van september daar ben en nog niet aan het werk hoef.




Thank you for reading / Bedankt voor het lezen.